W artykule 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT prawodawca scharakteryzował szczególne formalności dotyczące dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, artefaktów kolekcjonerskich i antyków w systemie VAT marża. Ustęp ten mówi, iż przez definicję towary używane rozumie się ruchome dobra materialne idealne do ponownego użytku w ich aktualnym stanie albo po naprawie. Definicję tą stosuje się w przypadku, kiedy asortyment używany sprzedawany jest przez płatnika, który kupił je albo sprowadził je w celu kolejnej ich sprzedaży (art. 120 ust. 4 ustawy o VAT).

System marża daje możliwość opodatkowania podatkiem VAT jedynie na rozbieżność pomiędzy ceną nabycia a ceną sprzedaży, a nie całość dochodów uzyskanych przez płatnika.

W tok ordynacji o podatku VAT, rozliczanie systemem VAT marża jest możliwe jedynie w chwili, kiedy towary używane zostały nabyte od podmiotu niebędącego zarejestrowanym podatnikiem VAT lub zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej lub kiedy kupno było dokonane od zarejestrowanego podatnika VAT, a dystrybucja, o której mówi ustawa była uwolniona od podatku na podstawie artykułu 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113 ustawy o VAT i płatników VAT, w sytuacji obłożenia podatkiem tej dostawy w systemie VAT marża.

Idea opodatkowania w systemie VAT marża jest poniższa: w sytuacji właściciela firmy, wykonującego procedury opierające się na dostarczeniu asortymentu używanego, artystycznych dzieł, rzeczy zbieranych i antyków kupionych wcześniej przez tego podatnika celem nadzorowanej przez niego działalności albo wwiezionych celem ponownej sprzedaży. W niniejszych przypadkach fundamentem nałożenia podatkiem od towarów i usług jest narzut, stanowi on różnicę pomiędzy całkowitym przychodem ze sprzedaży, a ceną kosztu kupna, pomniejszona o koszt podatku.

Ponadplanowe ograniczenia w systemie VAT-marża

Możliwość stosowania opodatkowania systemem VAT marża podpada ograniczeniu wynikającemu z art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. Z art. niniejszego wynika, iż użycie systemu VAT marży dotyczy jedynie takich dystrybucji towarów używanych, które płatnik nabył od:

1) osoby prawnej, osoby fizycznej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która nie jest podatnikiem lub niebędącej płatnikiem podatku od wartości dodanej
2) płatników podatkowych, jeśli obiektem zakupienia stały się towary używane nie podlegające podatkowi na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub zakupienie nastąpiło od małego właściciela firmy, który korzysta ze zwolnienia z płacenia podatków
3) płatników podatkowych, jeśli dostawa niniejszych towarów była opodatkowana w trybie marży
4) płatników podatkowych podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku w myśl odpowiadających określeniom zawartym w artykule 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113
5) płatników podatkowych podatku od wartości dodanej, jeśli dostawa niniejszych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej w myśl odpowiadających procedurze opodatkowania marży, a nabywca posiada akty jednomyślnie stwierdzające zakupienie asortymentu na niniejszych zasadach

Podsumowując, by mieć możliwość zastosować obliczenie podatku w systemie VAT marża, nabycie musi nastąpić od niepodatnika, podatnika uwolnionego podmiotowo od podatku albo od podatnika, który przy dostawie zastosował zwolnienie przedmiotowe lub proces nałożenia podatku marży. Mówiąc ogólnie, kupujący nie mógł odliczyć na wcześniejszym etapie podatku VAT.

Podatnicy autoryzowani do użycia specjalnej procedury rozliczania podatku VAT, o którym mowa w artykule 119 i 120 ustawy o VAT, nie mają konieczności wyszczególnienia na rachunku VAT swojej marży. W rachunku wpisują jedynie kwotę należności ogółem.